रुपेरी उन्हात धुके दाटलेले...

            आजची सकाळ उगवली ती दाट धुक्याची चादर पांघरूण. अगदी जवळचेही दिसत नव्हते. वातावरणात खूपच शांतता होती. एरव्ही ऐकू येणारा पाखरांचा कलकलाट शांत होता. फक्त कुठे कुठे त्यांची कुजबुज ऐकू येत होती. त्यांनी अजूनही घरटी सोडलेली नव्हती. 

        असे धुके पडले की माझ्या ओठांवर 'बाळा गाऊ कशी अंगाई?' या चित्रपटातील आशा भोसले आणि महेंद्र कपूर यांनी मधाळ स्वरात गायिलेल्या 'धुंदीत गाऊ….' या नितांत सुंदर गीतातील...

रुपेरी उन्हात धुके दाटलेले,

दुधी चांदणे हे जणू गोठलेले

            ........या ओळी येतात. हे संपूर्ण गीतच खूप श्रवणीय आहे. 
सृष्टीच्या रंगमंचावर असा धुक्याचा पडदा पडला की, अजून एक नाट्य जन्मास येते!  
                                        एका कलाकाराची कला या धुक्यात अचानक उठून दिसते.

झुंबर ?

    हा कलाकार म्हणजे 'कोळी'(spider)! एरव्ही कुणाच्याही दृष्टीस सहसा न पडणारी कोळ्यांची जाळे धुक्यातील पाण्याच्या कणांनी ओथंबून जातात आणि त्यातून दृष्टीपथात येते ती त्यांची कला! धुक्यातील दवांच्या थेंबामुळे ही जाळी रुपेरी मोत्यांची वाटू लागतात. त्यात सौम्य सूर्यकिरणे जर या जाळ्यावर पडली तर हिऱ्यांसारखे चकाकतांना दिसतात. कोळ्याच्या जाळ्यांचे असंख्य प्रकार या धुक्यानेच पाहायला मिळतात. जिकडे तिकडे जाळीच जाळी दिसायला लागतात.

आकाशगंगा ?

        ही काही छायाचित्रे पाहून कोळ्यांची कला व मेहनत आपणास दिसून येईल. धुक्याच्या स्पर्शाने ही जाळी कलेचा एक उत्तम नमुना म्हणून भासू लागतात. जेंव्हा जेंव्हा असे धुके पडेल तेव्हा तेव्हा थोडं बाहेर पडा. रानवाटेवर तुम्हाला हे अद्भुत सौंदर्य नक्कीच अनुभवायला मिळेल! 

हिऱ्यांचा हार ?